Komentarze do: Tatuaż przeszkodą w pracy?

Autor: Bard

Bard — Sat, 23 Jan 2010 10:59:56 +0000

Tatuaże w Hotelarstwie, niestety nie są mile widziane… bardzo duże problemy są ze znalezieniem miejsca pracy w tym zawodzie, gdy się ma tatuaż.

Autor: Kamikaze

Kamikaze — Sun, 25 Oct 2009 13:44:32 +0000

Osobiście uważam że tatuaże te są dzieła sztuki tak samo jak obrazy itp. Oczywiście szkoda że w moim otoczeniu prawie wszyscy uważają inaczej- trudno muszą zaakceptować moją inność :) Sama (na razie) nie posiadam tatuażu z przyczyn m.in wieku i tego że chodzę do szkoły ale w przyszłości mam zamiar go mieć. Oby tylko było mi łatwo zdobyć pracę… Kat Von D rządzi!

Autor: Jam Łasica

Jam Łasica — Mon, 12 Oct 2009 18:51:56 +0000

Do spróchnialców się trzeba uśmiechać i przytakiwać, bo póki nie wyginą, to dalej będziemy mierzeni od góry do dołu. I tak mamy nieźle… Pomyśleć, że kiedyś palono na stosie, za twierdzenie, że Ziemia jest okrągła…

Autor: Piotr

Piotr — Tue, 15 Sep 2009 23:08:23 +0000

Wiem coś o stereotypach,bo sam na ulicach jestem mierzony wzrokiem przez przechodniów ;)Nie wiem co tak bardzo przeszkadza czy dziara na karku czy kolczyki? Ale reakcja starszych kobiet jest po prostu zaj…ta(strach albo pogarda) wole to pierwsze:):):)

Autor: johnny

johnny — Fri, 17 Jul 2009 10:57:03 +0000

od razu po przeczytaniu tego artukułu jak i komentarzy przychodzi mi do głowy pewien cytat: „jestem dumny z moich dziar jak wojownik z poniesionych na polu chwały ran są ze mną na dobre i na złe jak niezniszczalne zdjęcia z opisem wspomnień”. Sądze, że każdy jeden człowiek o ile wie co chce sobie na stałe namalować( celowo uzywam tego słowa ) wie, że tatuaż w tym miejscu akurat może mu przeszkadzać w taki czy inny sposób. przezd zrobieniem tatuażu wg mnie należy nie tylko zastanowić się jaki wzór wybierzemy i w jakim stylu ale też trochę przemyśleć czy to akurat nie bedzie miało jakiegoś wpływu na nasze życie w aspekcie chociażby zawodowym. Kilka dni temu miałem pewne zadanie z firmy, w której pracujęa mianowicie zorganizować ochronnę dla jak się ich nazywa V.I.P i kilka osób było idealnym profilem z tymże dwóch odpadło z powodu tatuaży na twarzy. Już nie mówię o ich wielkości ale chodzi mi o sam fakt. Niestety faktem jest, że czy to tatuaż czy kolczyki mogą stanowić problemy. A z drugiej strony to nasze ciało i możemyz nim zrobić cokolwiek. Więc dziarajmy się z rozsądkiem. pozdro

Autor: Karii

Karii — Fri, 10 Jul 2009 00:12:50 +0000

Jam Łasica, świetnie napisane ;)
mnie też wkurzają takie stereotypy – „bo jak ma tatuaż, to kryminalista, albo bandyta czający się po bramach z bejsbolem, albo kibol, robiący zadymy, albo ćpun, albo pijak, albo szpaner-paker z wiejskiej dyskoteki”, a u dziewczyn to już w ogóle niedopuszczalne. Osobiście kolczykowanie mi się nie podoba, ale nie mam nic do osób, które to lubią – oczywiście jeżeli robią to z powodu jakichś przekonań, a nie jedynie szpanu, bo „to modne teraz”. Tatuaże podobają mi się bardzo, ale do tej pory mogłam pozwolić sobie jedynie na takie z henny – w szkole nawet kolczyki, w miejscach innych niż uszy, a u facetów w ogóle, były potępiane.
W głowie mi się nie mieści, dlaczego ludzie są tak ślepi i nie widzą, a raczej nie chcą widzieć, że niektóre tatuaże to prawdziwe dzieła sztuki! I ludzie decydujący się na nie z rozsądkiem i namysłem nierzadko kierują się symboliką, taki rysunek ma im pomagać walczyć z przeciwnościami losu, albo upamiętniać kogoś/coś, motywować, albo przypominać o czymś pozytywnym.
Ale najłatwiej jest wrzucić wszystko do jednego worka i oceniać, a raczej oczerniać, nie wiedząc w ogóle o co chodzi, skąd się „to” wzięło i czemu ma służyć.
I dziwią się, że młodzi wyjeżdżają z kraju…

Autor: eya

eya — Tue, 23 Jun 2009 21:44:04 +0000

bo jak się ma potrzebę dziarania to się dziara, a potem się żyje

Autor: Jam Łasica

Jam Łasica — Thu, 28 May 2009 11:32:48 +0000

Dawno, dawno temu komentowałem takie artykuły i dawałem do myślenia ludziom, którzy zazwyczaj nie myślą. Oczywiste oczywistości, pięknie przybrane – tzw. gówno w papierku.
Każdy rozsądny człowiek wie, że pewne rzeczy należy ukrywać. Gdyby nie to, to powiedzcie mi, moi drodzy, czyż w upalny dzień na plaży, potrzebny byłby nam jakikolwiek ubiór? Albo odwrotnie – czy plaże dla nudystów miałyby jakieś uzasadnienie w swoim odosobnieniu od reszty plaż? Nie sądzę.
Drugą rzeczą jest konflikt konserwatyzmu z liberalizmem. Może ująłem to trochę ogólnie, ale rzecz leży milimetry od tych pojęć. Przechodzę więc do niej i piszę: Czy nigdy nie słyszeliście, np. od swojej babci, jak to widziała taką ladacznicę w autobusie, co to miała odkryty brzuch i sukienkę ledwo zakrywającą półdupki? Och jej, jaka ona była zła i nie dobra; fuj, be, be. Straszne. Albo od nauczyciela – „wyrzuć tę gumę do kosza, niewychowany bękarcie”! Ludzie nie zdają sobie sprawy, że młode piękne dziewczyny, nie wstydzą się pokazać swojego ciała – i bardzo dobrze (jak dla mnie;-)), a guma nie służy do mlaskania. Osobiście wolałbym, żeby nikt nie poczuł jak mi pachnie z buzi cebulką, kiedy zmuszony byłem jeść „na mieście”, w pracy lub gdziekolwiek, gdzie normalny człowiek nie nosi ze sobą tubki z pastą i szczoteczki do zębów. Tak samo też jest z tatuażami.
Nie zgodzę się jednak z opinią, że proceder opisywany w artykule ma miejsce wszędzie. NIE! Otóż moi drodzy, w naszej ukochanej krainie, gdzie nawet to co zjadłeś prędzej czy później Ci zginie. W naszej Polsce. Kochani, czy nie czujecie się dumni, że w naszym pięknym kraju, zachowały się takie piękne tradycje, takie cudowne zabobony i stereotypy? Rzygać mi się chce jak widzę, że ktoś oczernia człowieka z tatuażem, tylko dlatego, że go posiada. Rzygać mi się chce na mohery, na rząd i na całe to zakłamane, zapyziałe, zeżarte przez mole jak stara szmata państwo prawa. Z tym, że prawo ma albo bogaty, albo państwowiec – społeczniak. Nie mylić ze społecznikiem. Widzę, jak pięknie wyglądają kolczyki i tatuaże, lekarza, który występuje w dokumentalnym serialu, nagrywanym w szpitalu w USA, NY, Brooklyn. Widzę, że ludzie nie patrzą się na jego tatuaż z obrzydzeniem, a dziękują mu za jego wspaniale wykonaną, w pełni profesjonalną pracę. Aż łezka się w oku kręci. Widzę policjantów (choć nie darzę ich sympatią), którzy też mają tatuaże. Którzy nie wstydzą się ich pokazać. Strażaków, przedstawicieli handlowych itd. Ale dlaczego nie cieszę się? Ponieważ w naszym kraju, dalej rządzą Ojciec Dyrektor i bezmózgowcy z Sejmu.
Pewnie nasuwa wam się skierowane do mnie pytanie – co w takim razie robić. Odpowiadam: nie wiem. Wyjeżdżać, protestować, mieć wszystko w dupie – nie wiem. Wiem jednak, że należy zachować granice. Oczywiście, że w miarę rozwoju kultury, w miarę postępu czasu, gospodarki czy nauki, te granice będą się poszerzać. I nie zapomnijmy o tym gdy będziemy starzy, zdziadziali, a najlepiej, przygotujmy swoje dzieci i nie ograniczajmy ich, kiedy zaczną podejmować swoje własne przemyślane decyzje. Nie chcąc już wchodzić w sferę wychowania dzieci, należy pamiętać o tym, że czasem trzeba je trochę nakierować, pomóc. I po to właśnie są rodzice. A jeśli kiedykolwiek mój syn, bądź córka, przyjdzie do mnie i powie – tato, chciałabym mieć tatuaż, tak jak Ty – to powiem jej, żeby nie bała się tego co pomyślą inni, bo większość ludzi w naszym kraju, nadal ma w głowach gówno, łopatą wrzucone jak do kompostownika przez system, media i burackie podejście do życia.
____________________________
Może piszę głupoty, ale mądre.

Autor: Rafał

Rafał — Sun, 24 May 2009 11:32:58 +0000

w artykule pojawiło się stwierdzenie, że wojskowi nie mogą mieć tatuaży w widocznym miejscu. Osobiście zaprzeczam jako by cos takiego było jak zakaz tatuaży w wojsku w widocznym miejscu gdyż jestem żołnierzem zawodowym któy ma tatuaż na karku i jest non stop widoczny :) i nie ma z tego powodu problemów a na badaniach w opini jest podany paragraf w ktorym stwierdzają że tatuaż nie przeszkadza w wykonywaniu obowiązków :) i znam wielu rzołnieży któzy maja tatuaże w widocznym miejscu.